niedziela, 13 listopada 2011

Kubańczyk w Victorii PWSZ Wałbrzych

Armando Danger Mulen pochodzi z Camaguey, gdzie rozpoczął swoją karierę i grał w II i I lidze kubańskiej. Był reprezentantem swojego kraju na szczeblach juniorskich i jak nieoficjalnie wiadomo rozegrał kilka sparingów w seniorskiej kadrze Kuby.
   Jest to zawodnik, którego zasięg w ataku wynosi 359cm a w bloku 335cm. Gra na pozycji atakującego lub przyjmującego. W tym sezonie zawodnik ten był na testach w kilku zespołach naszej ekstraklasy min. PGE Skrze Bełchatów i Asseco Resovii Rzeszów. Niestety zamknięte już składy w obu drużynach uniemożliwiły mu angaż w klubach z ekstraklasy. Po tym jak nie znalazł swojego miejsca w Rzeszowie Krzysztof Ignaczak kadrowicz i syn trenera Janusza Ignaczaka namówił go aby przyjechał do Wałbrzycha. Zawodnik ten posługuje się tylko językiem hiszpańskim co znacznie utrudnia komunikowanie się z nim.
   Armando trenuje z zespołem od ponad tygodnia i wciąż czeka na zgodę FIVB bądź swojej macierzystej federacji w sprawie gry w Europie i wydania certyfikatu. Mimo tego, iż nie wiadomo jak wyglądać będzie dalsza przyszłość Kubańczyka w Wałbrzychu zarząd postanowił pozostawić go, czekać na decyzje oraz mieć nadzieje ze zagra już w rundzie rewanżowej. Co z tego wyniknie? Na pewno byłby ogromnym wzmocnieniem i pomógłby w walce o pierwsza 4 w gr.II drugiej ligi.

Psychologia sportu w kulturystyce i nie tylko

Psychologia sportu ma ma na celu doprowadzenie do poprawy osiąganych wyników.
   W pewnym stopniu skupia się ona na dopingowaniu do jeszcze większego wysiłku, a to z kolei prowadzi do karygodnych błędów. Każdy rodzaj psychologicznego dopingu powinien być w równej mierze ukierunkowany na zdrowie. W efekcie zawodnik w jednym roku sięgający po najwyższe laury w drugim, i w kolejnych latach, nie skończy z wyniszczeniem organizmu uniemożliwiającym nie tylko dalsze uprawianie sportu, ale i normalne życie. Kulturystyka naturalna i w tym przypadku jest ewenementem, bowiem kładzie ona nacisk na zdrowie. Liczą się osiągnięcia, trzeba w nią wkładać wiele wysiłku, ale każde działanie wbrew własnemu zdrowiu zaprzecza istocie tej dyscypliny.
Cele
Masa, siła, zdrowie, choć w zasadzie cel wymieniony jako ostatni powinien być pierwszym. Kulturysta naturalny trenuje dbając o zdrowie, jeśli ktoś nie przywiązuje wagi do tego aspektu aktywności nie zasługuje na miano kulturysty naturalnego. Niemniej jednak wszystkie z wymienionych wyżej celów w kulturystyce naturalnej realizowane są symultanicznie w miarę postępów w treningach.
Psyche
Wbrew powszechnemu mniemaniu rozwój mięśni jest warunkowany pracą wykonywaną na bieżąco przez psyche. Przyrost masy nie bierze się z niczego – wymaga ogromnej pracy ze strony centralnego układu nerwowego, w trakcie ćwiczeń angażowany jest niemal każdy nerw, a układ nerwowy stale dokonuje skomplikowanych przeliczeń. Dla uzyskania maksymalnych efektów trzeba umieć zjawiska te stymulować, a to wymaga nie tylko doświadczenia, nie tylko umiejętności obserwowania własnego organizmu, ale i (a może przede wszystkim) wiedzy. Kulturysta naturalny stale tę wiedzę zdobywa. Postrzegając kulturystykę poprzez ten pryzmat trudno uznać psychologię tego akurat sportu za niewiele znaczący element.
Motywacja
Jak motywować się do treningu? Drogą do sukcesów i osiągnięć jest przełamywanie niechęci w tych momentach, w których nastrój ulega obniżeniu, a samopoczucie pogarsza się na tyle, iż tracimy chęć na jakikolwiek wysiłek. Poddawanie się emocjom – w tym emocjom z przeciwległego bieguna i wywoływanie w sobie takich emocji w celu zmuszenia się do wysiłku z prawdziwą motywacją ma niewiele wspólnego. Subiektywne uczucia zostawiamy w tym przypadku na boku przystępując, niezależnie od nich, do realizacji założonych celów. To cecha ludzi dojrzałych, a prawidłowe podejście do kulturystyki naturalnej pozwala rozwijać w sobie również tę dojrzałość.
Koncentracja
Sławny Vince Gironda twierdził, że umiejętność skoncentrowania się odróżnia mistrzów od reszty sportowców. Koncentracja jest stanem, w którym dochodzi do całkowitego zgrania intelektu, psychiki (jako całości) oraz ciała. Stan ten trudno opisać, ale próbując ująć go najprościej: to stan, w którym stajemy się wykonywaną czynnością. Umiejętność tę można wypracować i choć nie w każdej sytuacji, nawet mistrzom, udaje się wprowadzić w stan koncentracji warto nad nią pracować i dążyć do jej osiągnięcia.
Stres
Im mniej stresu tym lepiej. Dobre samopoczucie i zadowolenie z siebie (i z życia) gwarantuje lepsze osiągnięcia w sporcie. Dlatego nie można doprowadzić do sytuacji, w której to uprawiana dyscyplina stanie się źródłem stresu (aktywność trzeba polubić i wdrożyć się do niej). Nie można też traktować sportu jako sposobu na rozładowanie stresu nagromadzonego w ciągu dnia w codziennym życiu. Ćwiczenia wymagają stanu pełnej koncentracji, a tę trudno osiągnąć traktując je jako relaks (ulgowo) bądź jako sposób na rozładowanie negatywnych emocji – wtedy łatwo o popełnienie błędów skutkujących nawet poważnymi kontuzjami.
To zaledwie bardzo ogólny zarys kwestii związanych z naszą psyche i sportem. Potraktujcie je jako zachętę do zdobywania dalszej wiedzy.
Tekst pochodzi ze strony <a href="http://www.shout.pl">Shout.pl - Artykuły do przedruku</a>

Chłopcy jeżdżący w lewo

   Chyba każdy z nas ma swoją ulubioną dyscyplinę sportu. Nie do trenowania, lecz do oglądania. Jedni się fascynują skokami narciarskimi, inni oglądają formułę jeden, jeszcze inni piłkę nożną. A są tacy, którzy mogą oddać życie za żużel. Co powoduje, że fani tak kochają czarny sport? Przede wszystkim atmosfera panująca na stadionach.
   Dozowanie napięcia przyprawi niejedną osobę o szybsze bicie serca. Trwające około jednej minuty wyścigi odbywają się z dłuższymi przerwami. Każdy prawdziwy kibic zna doskonale zapach metanolu. Jest to dla wielu zapach z dzieciństwa , gdyż tradycja tego sportu sięga kilkudziesięciu lat.
Wielu z nich wraca po meczu do domu z tym zapachem i dodatkowo z cząstkami toru we włosach i na ubraniu. Tradycją porządnego klubu są oprawy meczu. Najwierniejsi kibice wymyślają coraz to bardziej przemyślne sposoby dopingu swojej drużyny. Już nie wystarczą  przyśpiewki i wymachiwanie rękoma do kibiców drużyny przeciwnej.
   Trzeba wprawić kilkunastotysięczny stadion w zachwyt. Fani kochają ten sport za specyficzny warkot silników. Jest on bardzo głośny i słyszalny nieraz nawet z odległości kilku kilometrów. Niestety przepisy unijne próbują wymusić na zawodnikach zmianę tłumików, co przez wielu jest nazywane zabijaniem tego sportu.
   Dyscyplina ta opiera się na sukcesie drużyny, pomimo, że są organizowane zawody indywidualne. Sukces osiąga jedynie team. Musi to być monolit. I gdy jedno ogniwo zawiedzie, działa inne. Poza samymi zawodnikami ważną rolę odgrywają mechanicy. W parku maszyn odbywa się wyścig z czasem, powoli przypominający ten z formuły pierwszej.
   Niestety, jest to bardzo urazowy sport. Wielu z zawodników straciło życie ścigając się po czarnym torze, wielu zasiadło na wózkach, po ostatnim w swoim życiu wyścigu. Optymistyczne jest to, że działacze kładą obecnie wielki nacisk na bezpieczeństwo zawodników.
Autor: O.Joanna   <a href="http://www.airstar.pl">Artykuł do pobrania z serwisu airstar.pl</a>

Walki w klatkach Wrestling MMA

Sporty walki przybierają różnorodne formy rywalizacji pomiędzy zawodnikami. Już od starożytności nasycone były brutalnością – walki gladiatorów.
W czasach obecnych, coraz większą popularność zyskują walki w klatkach, mma-mieszane-sztuki-walki, walki K-1 czy chodziarz bardzo popularne na zachodzie walki Wrestling w tym również walki w klatkach czyli Steel Cage Match. Walka ta odbywa się między dowolną liczbą zawodników.
Wrestlerzy są zamknięci z stalowej klatce o wysokości 20 stóp (ok. 6 m), szczelnie otaczającej ring. W jednym z narożników klatki znajdują się drzwi. Zwycięzcą walki jest ten zawodnik, który jako pierwszy ucieknie z klatki przez drzwi bądź wspinając się na jej szczyt.
W niektórych walkach można też wygrać w sposób klasyczny (pin lub submission). Innym rodzajem walki w klatkach jest Hell in a Cell Match jest to walka w wrestlingu i odmiana Steel Cage Match’u. W walce tej zawodnicy znajdują się wewnątrz klatki o wysokości 16 stóp (ok. 5 m), której ściany są oddalone od krawędzi ringu o 2 stopy (ok. 60 cm).
W rogu klatki znajdują się drzwi, z których zawodnicy mogą dowolnie korzystać. Zwycięzcą jest ten, kto jako pierwszy uzyska pin na przeciwniku lub zmusi go do poddania się.
<p><b>Artykuł z serwisu Airstar.pl<a href="http://www.airstar.pl" title="Reklama Internet" onclick="this.target='_blank'">  Promocja strony</a><br />
Autor: walkiwklatkach     </b><br />
<em>Podziel się z nami swoją wiedzą i doświadczeniem. Dodaj artykuł na Airstar.pl</em>

czwartek, 10 listopada 2011

Andrew Golota big loser if the boxer with more opportunities in professional boxing?

Boxer with 43 years in professional boxing is no longer regarded as a grandfather all the more after a few year hiatus in boxing. Although these breaks our hero had a few in his sporting career. These returns were different finale, better or worse, but if another Andrew back to boxing has any meaning?
Golota is a very successful player in his collection has min. vice of the 1985 Junior World, 3rd place at the Seoul Olympics in the semi-finals where he lost to Korean because of injury. The main event at the beginning of his career was probably the fight against Riddick Bowe same. Both the fight ended as we all know a failure primarily because of the disqualification of how stupid, blows below the belt. Another chance to rehabilitate and supporters as well as his image was to fight with Lennox Lewis. The fight ended in the blink of an eye, but the entire Polish nation was waiting in front of TVs until late injured in fact. The fight could have been longer on the second day teleexpresie view. So the Poles mocked our best player so far in the heavyweight division ...Pole did not give up, and despite all the adversity of fate has won 6 consecutive fights.This allowed him to fight with Michael Grant. Andrew, who, despite a clear advantage over rival (2 times in the first round, Grant was counted) put in a 10 round fight, despite running with all the judges and refused to continue it. For all it was a huge surprise. In 2000, Golota repeated this feat with the legendary Mikeim Tyson. Already after two round of our competitor ran away from the ring and it would seem that his career is over nothing more wrong.And this has just three years after the first break in boxing won several battles, and got two chances for the title fight with Chris Byrd. In the opinion of experts Pole supporters won a duel. The judges announced the verdict, in which no winner and the fight ended in a draw.Many people were zniesmaczonych the verdict and said that Andrew cheated. So he got another chance to fight for the professional world championship with John Ruiz - he lost on points. Just as in the fight against Byrd verdict aroused much controversy but the fact was that Andrew once again lost.4 battle for the World Championship of Lamone Brewster ended in August just like Lewis.Quick knockout in first round, and there seemed to be that this is the definitive end of a career of professional boxer in the heavyweight division Golota.After 2 years, he proceeded to the next battle unexpectedly. Defeated lesser-known and significant players in 2008 with 40 years Andrew Ray Austienm lost. After the first round put a duel, because he injured his arm and was unable to continue fighting. At the end I took the fight with his countryman Tomasz Adamek. It was embarrassing, as if the elder Mr. (Golota) fought with his son. Adamek has dominated this fight was the consequence of a 5th round TKO.Andrew Golota had to find myself a job. TVN has occurred in neither of the show Dancing with the Stars taking the high 5th place.In recent times there is information that the Golota once again wants to return to boxing.The only question is whether we want to see again our hero from his childhood how quickly loses? How to escape from the ring and do not want to fight? What is awkward and slow? It has been 43 years old and you can see that what he had lost his best and for this słynął.Szybkość, strength , reflexes and particularly simple reportedly left the best of his time on convincing me świecie.Jedynym reason for your return is that you always wanted to walk away from boxing as a winner ... If, after this fight, of course, hopefully winning it would have to leave I can understandIt seems to me that continued returning to boxing is not much point even though I could be wrong ...

NAJCZCĘŚCIEJ WYSTĘPUJĄCE URAZY SPORTOWE W PIŁCE SIATKOWEJ


            W prezentowanej pracy, zostały opisane najczęściej występujące uszkodzenia wynikłe z ostrych urazów i przewlekłych, powtarzalnych stanów przeciążeń. Uraz sportowy definiuje się jako uraz, którego można doznać w trakcie uprawiania aktywności fizycznej o charakterze sportowym, głównie w czasie treningów i zawodów – powodujący wystąpienie obrażenia sportowego. Jego następstwem jest wyłączenie czasowe lub całkowite z dalszego udziału w aktywności sportowej.
            W ostatnich latach w wyniku zwiększonego zainteresowania sprawnością fizyczną
i częstszego udziału w zajęciach sportowych powstaje znacznie więcej urazów spowodowanych przez sport.

W piłce siatkowej zostały wyróżnione najczęściej występujące urazy sportowe:
Stłuczenia - najczęstsze skutki urazów w czasie aktywności sportowej.
Powstają w wyniku bezpośredniego uderzenia lub intensywnego ucisku określonej części ciała. Uderzenia bądź ucisk powodują uszkodzenie naczyń krwionośnych i wynaczynienie krwi, co prowadzi do jej gromadzenia w tkankach. W miejscu urazu powstaje obrzęk.
Naciągnięcia - powstają w wyniku urazów wysoko dynamicznych lub powtarzalnych mikro urazów – prawie zawsze są wynikiem nie fizjologicznego ruchu.
Uszkodzenia pierwszego stopnia - określamy mianem naciągnięcia niewielkiej części mięśnia bez przerwania włókien.
Uszkodzenia drugiego stopnia - dochodzi do częściowego przerwania jednostki mięśniowo-ścięgnistej.
Uszkodzenia trzeciego stopnia to całkowite przerwanie jednostki mięśniowo-ścięgnistej.
Skręcenia są to urazy, które dotyczą więzadeł.
Skręcenia pierwszego stopnia to minimalne uszkodzenie więzadeł powoduje niewielki dyskomfort i dolegliwości bólowe, bez objawów niestabilności stawu.
Skręcenia drugiego stopnia - uszkodzenie więzadeł jest bardziej rozległe, przerywaniu ulegają włókna kolagenowe oraz struktury okalające więzadła (torebka stawowa).
Skręcenia trzeciego stopnia powoduje całkowite przerwanie ciągłości więzadeł, niekiedy przy komponencie urazu z pociągania oderwany zostanie kawałek kości przy przyczepie więzadła.
Zwichnięcia     
- dochodzi, gdy powierzchnie stawowe kości tworzących staw tracą ze sobą kontakt sposób trwały. Niekiedy pod wpływem odwrotnego ruchu zwichnięcie ulega samoczynnemu nastawieniu, jednak tak dzieje się najczęściej, gdy występuje zwichnięcie nawykowe – częste powikłanie nieleczonego zwichnięcia pierwotnego.
Jeśli przemieszczenie powierzchni stawowych jest tylko częściowe, mamy do czynienia z podwichnięciem.
Zwichnięcia, ze względu na stopień wystąpienia w ustroju dzielimy na: zamknięte
i otwarte.
Zwichnięcie dzielimy również, ze względu na stopień przemieszczenia powierzchni stawowych- dzielimy na: całkowite i częściowe.
Złamania - definiuje się jako ”przerwanie ciągłości kości po zadziałaniu urazu przekraczającego granice elastyczności tkanki kostnej”, (Zimmer 2004). Do najczęstszych przyczyn złamań należą uderzenia, zmiażdżenia, upadki, przygniecenia i postrzały. Na miejscu wypadku należy przede wszystkim ustalić, czy mamy do czynienia ze złamaniem otwartym, czy tez zamkniętym. Przy złamaniu zamkniętym nie stwierdza się widocznej rany w okolicy miejsca złamania, odmiennie itp. W przypadku złamania otwartego. Do cech pewnych złamania należą: nieprawidłowe ustawienie, lub patologiczna ruchomość, której oczywiście nie wolno prowokować. Cechami domniemanymi złamania są: bolesność i obrzęk, ograniczenie ruchomości lub jej zniesienie.
Złamania możemy podzielić następująco:
1. złamania otwarte
2. złamania proste
3. złamania typu zielonej gałązki
4. złamania porzeczne
5. złamania skośne lub spiralne
6. złamania wieloodłamowe

            

CZYNNIKI URAZÓW

 a) zewnętrzne - Uchybienia i błędy w metodyce prowadzenia treningu są przyczyną urazów
w 30 - 60% przypadków wszystkich urazów w różnych dyscyplinach sportu. Uchybienia te wiążą się z nieprzestrzeganiem przez trenera podstawowych zasad dydaktycznych w postaci regularności zajęć, stopniowego zwiększenia obciążeń, konsekwencji w opanowywaniu nawyków ruchowych oraz indywidualizacji procesu kształtującego i treningowego.
Za główne przyczyny powstawania urazów uważa się zbyt intensywny trening, systematyczne stosowanie nadmiernych obciążeń, niedostateczne zapewnienie w czasie zajęć a także po zajęciach restytucji powysiłkowej, niedocenianie systematycznej i regularnej pracy nad doskonaleniem techniki, wprowadzenie do treningu ćwiczeń, do których zawodnik nie jest przygotowany.
- Niedostatek w organizacji treningów i meczów, nieprzestrzeganie instrukcji o prowadzeniu zajęć szkoleniowo-treningowych oraz zasad bezpieczeństwa, nieprawidłowe zestawienie programu. Przyczyną urazów może być nieprawidłowe rozmieszczenie zawodników na boisku, zbyt duża liczba osób na treningu.
- Niepełnowartościowe zabezpieczenie materiałowo-techniczne. Niska jakość wyposażenia zawodników i sprzętu, niedostateczne przygotowanie hal sportowych do prowadzenia treningu czy meczu, nieprzestrzeganie zasad korzystania ze sprzętu i wyposażenia (gra w siatkówkę piłką przeznaczoną do gry w piłkę nożną).
- Niekorzystne warunki higieniczne i meteorologiczne.
- Niezadowalający stan higieniczny obiektu sportowego i urządzeń sportowych. Nieprzestrzeganie higienicznych norm oświetlenia, wentylacji, bardzo wysoka lub niska temperatura otoczenia.
- Zwiększeniu liczby urazów sprzyja również niedostateczna aklimatyzacja do warunków górskich (przy treningu w górach w okresie przygotowawczym).
- Nieprawidłowe zachowanie zawodników, pośpiech, nieuwaga i niedostateczne zdyscyplinowanie, co wiedzie do niedokładnego wykonywania ćwiczeń fizycznych i w niewłaściwym czasie. Stwarza to warunki do przeciążenia i stymulacji wykluczających udzielenie pomocy.
- Umyślna brutalność do przeciwników po drugiej strony siatki.

b) wewnętrzne - Stany przemęczenia. W tych stanach szczególnie niebezpieczne są zaburzenia koordynacji oraz upośledzeń reakcji obronnej i uwagi. Powoduje to dysharmonię w pracy antagonistycznych grup mięśniowych, zmniejsza amplitudę ruchów w stawach, czemu towarzyszy utrata szybkości i zręczności przy wykonywaniu ruchów. Przyczyną rozerwania mięśnia może być upośledzenie procesu rozluźnienia mięśni.
- Istotne znaczenie w występowaniu urazów ma także bagatelizowanie zaleceń lekarskich i nieprawidłowe korzystanie ze wskazanych przez lekarza środków i sposobów restytucji powysiłkowej.
- Zmiany stanu czynnościowego różnych narządów ustroju, związane z przerwaniem zajęć treningowych w skutek czy to choroby czy innych przyczyn. Przerwanie systematycznego treningu z jakiegokolwiek powodu i na dowolnie długi okres czasu prowadzi do obniżenia siły mięśniowej, wytrzymałości, szybkości skurczu i rozluźnienia mięśni, co utrudnia wykonywanie ćwiczeń, wymagających znacznego wysiłku i złożonych ruchów, oraz wiedzie do urazów. Ponieważ przerwa w treningu prowadzi do zatracenia wypracowanego stereotypu dynamicznego, trener powinien ściśle stosować się do wyznaczonych przez lekarza terminów dopuszczania zawodnika do zajęć treningowych.
- Naruszenie biomechanicznej struktury ruchów. Przyczyną licznych uszkodzeń bywa nadmierne napięcie mięśni w wyniku nieracjonalnego przeprowadzania zajęć, zaburzenia sterowania ruchem lub niedostateczne opanowanie nawyków ruchowych, co ujawnia się zwłaszcza przy nieoczekiwanej zmianie zadań ruchowych.
- Niedostateczne przygotowanie fizyczne zawodnika. Do wykonywania ćwiczeń wymagających dużego wysiłku lub bardzo złożonych koordynacyjnie. Skłonność do skurczów mięśniowych.
- Jeżeli chodzi o mechanizm powstawania obrażeń, to najczęściej występującą przyczyną jest uderzenie (np. przy upadku na parkiet w obronie piłki). Częstą przyczyną wypadków jest uderzenie od partnera ze swojej drużyny. Natomiast rzadko się zdarza, aby uraz wynikał z uderzenia o przyrząd sportowy.
- Niedostateczne wyszkolenie techniczne

Brzuszki na płaski brzuch

Gdy planujemy wytrenować płaski brzuch, musimy regularnie ćwiczyć. Najpopularniejsze są tak zwane brzuszki, czyli ćwiczenia polegające na robieniu skłonów w pozycji leżącej. Bardzo ważne jest aby pamiętać przy takich ćwiczeniach, że wcale nie musimy podnosić głowy i pleców na jak najbardziej wychyloną pozycję.
Mięśnie brzucha zaczynają pracować już przy lekkim podniesieniu głowy i ramion z podłogi, zatem takie właśnie ćwiczenia w zupełności wystarczą. Przy robieniu brzuszków zazwyczaj podpieramy głowę dłońmi – możemy tak robić, ale łokcie powinny być ułożone po bokach, a nie ciągnąć głowę do przodu.
Na dobry efekt możemy też liczyć wykonując <a href="http://www.airstar.pl/zdrowie-i-uroda/idealny-brzuch-cwiczenia-na-miesnie-brzucha szóstkę Weidera. To starannie opracowany plan ćwiczeń, skupiający się przede wszystkim na mięśniach brzucha. Musimy je wykonywać codziennie, dokładnie według rozpiski ćwiczeń, a z każdym dniem seria powtórzeń zwiększa się.
Brzuszki – regularne ćwiczenia. Ponieważ boczki w okolicach brzucha to przede wszystkim nagromadzony tłuszcz, musimy dobrać taką formę aktywności, która ten tłuszcz będzie najefektywniej spalać. Najlepsze będą więc ćwiczenia aerobowe, czyli takie, które zmuszają nasze serce do intensywnej pracy. Możemy się zapisać na zajęcia w klubie fitness – wtedy ćwiczymy razem z instruktorem. Inną metodą jest wybranie konkretnej dyscypliny sportowej, na przykład dowolną grę zespołową (koszykówka, siatkówka, piłka nożna).
Sporo tłuszczu spalimy też podczas systematycznego biegania, jeżdżenia na rowerze albo pływania. W wyćwiczeniu mięśni brzucha pomogą nam też zwykłe, codzienne spacery. Oprócz aktywności fizycznej, dobrze też będzie wyrobić sobie kilka pożytecznych nawyków żywieniowych. Przede wszystkim, żadnych słodzonych napojów gazowanych albo soków – zamiast nich lepiej będzie nauczyć się pić dużo wody.
Równie zabójcze dla naszego brzucha będą słodycze. Zatem jeśli poczujemy ochotę na coś słodkiego, zamiast po batona sięgnijmy po owoce – też są słodkie, a przy tym znacznie zdrowsze i mniej kaloryczne.
<p>Artykuł z serwisu Airstar.pl<a href="http://www.airstar.pl"> Fabryka ciekawych artykułów </a><br />
Autor: Housecore